Charakter beagle
Beagle to pies szybki i ruchliwy, ma dużą wytrzymałość. Słodko wygląda na kanapie, ale wbrew pozorom ma instynkt łowiecki i silną potrzebę tropienia. Dzięki łagodnemu usposobieniu sprawdza się w domu, jako towarzysz dla dzieci i ma do nich dużą cierpliwość. Jest zazwyczaj wesoły, skory do zabaw i ufny. Nie nadaje się do stróżowania, raczej nie jest terytorialny. Nie lubi samotności i najlepiej czuje się w towarzystwie właściciela bądź psa tej samej rasy. Jego wadą jest zdecydowanie samowola i zamiłowanie do włóczęgostwa, dlatego warto poświęcić czas na szkolenie i zadbać o zachipowanie i odpowiednią adresówkę na obroży – oszczędzi nam to długich i żmudnych poszukiwań, jeśli pies nam ucieknie. Zostawianie go na podwórku z myślą, że to zaspokoi jego potrzeby, jest błędem – przekopie nam ogródek w poszukiwaniu kretów i może podkopać się pod ogrodzeniem. Nie lubi nudy, dlatego jeśli już musi zostać sam w domu, warto zostawiać mu zabawki czy matę węchową ze smakołykami – inaczej możemy po powrocie zastać istny armagedon.
Beagle potrzebuje konsekwentnego wychowania. Warto poświęcić na to czas i wybrać się do specjalisty, który ukierunkuje nas i wskaże jak skutecznie szkolić psa. W środowisku funkcjonuje często błędne przekonanie, że psy tej rasy są głupie, ale one doskonale rozumieją czego się od nich wymaga, nie zrobią tego jeśli nie mają ochoty lub bez odpowiedniej zachęty. Najlepszą zaś zachętą będą smakołyki, bo beagle to psy bardzo łakome i niestety z tendencjami do tycia.
Jeśli chcesz przyjąć do domu beagle…
…na początek uzbroj się w cierpliwość.
Będziesz musiał poświęcić mu dużo czasu – wychowanie, szkolenie, konsekwentne wyznaczanie granic, dbanie o nowego pupila jest czasochłonne. Początki bywają trudne, ale odpowiednia dawka czasu i miłości procentuje w przyszłości, a pies przystosowany do rodziny i przyzwyczajony do jej zwyczajów od samego początku nie będzie sprawiał problemów wychowawczych czy niszczył nam naszych rzeczy jeśli zostanie sam w domu.
Jeśli jesteś osobą aktywną, która ceni sobie długie spacery, najlepiej z dala od osiedli – beagle znakomicie się przy Tobie odnajdzie. Pamiętać jednak trzeba, że dla psa mieszkającego w mieszkaniu spacer trzy razy dziennie to absolutne minimum. Jeśli uprawiasz sport, lubisz biegać, czy jeździć na rowerze – może taka aktywność również sposoba się Twojemu nowemu pupilowi? Leżenie na kanapie to dla beagle ulubione zajęcie – ale tylko jeśli będzie mógł wcześniej się zmęczyć.
Chowaj buty do szafki! – a tak zupełnie serio – na jakiś czas zwiń dywany, pozbądź się dużej ilości poduszek, albo je schowaj, a psu zostawiaj zabawki. Młode lubią gryźć i niszczyć nasze rzeczy, ale szybko z tego wyrastają. Problemem u szczeniaka może być także załatwianie potrzeb fizjologicznych w domu – tu jedynym rozwiązaniem jest wyprowadzanie psa jak najczęściej. Po ukończeniu roku tego typu problemy nie powinny się już pojawiać. Bądź przygotowany na to, że choć beagle to psy krótkowłose o gładkiej sierści – ich sierść będzie w domu wszędzie. Niezależnie od pory roku. Czasem tylko będzie jej więcej.
Pies adoptowany z fundacji czy ze schroniska może mieć problemy behawioralne, które zawsze warto skonsultować z behawiorystą, może też zachowywać się inaczej niż sobie wyobrażaliśmy, może być po przejściach, może się nas bać. Może nigdy nie będzie taki jak oczekiwałeś – jesteś na to gotowy? Procedury adopcyjne w fundacjach i schroniskach są właśnie po to, żeby psy po adopcjach już nie wracały ze złamanym sercem, bo rozczarowały nowego właściciela. Nie po to, żeby utrudnić komuś życie.
Choć beagle są zazwyczaj zdrowe i rzadko obciążone wadami genetycznymi to dbanie o nie będzie nas kosztowało. Szczepienia, zabezpieczenie przed pchłami i kleszczami i regularne odrobaczanie to nie wszystko. U beagle trzeba regularnie czyścić gruczoły okołoodbytowe, czesać i czyścić uszy. Kształt uszu to słaba wentylacja, co sprzyja rozwojowi grzybów i innych infekcji, które potem trzeba leczyć antybiotykiem. Raz złapana infekcja uszu lubi nawracać.
Beagle nie trzeba często kąpać, ale lubią one tarzać się w niemiłych dla nas zapachach, więc kąpiel czasem będzie nieprzyjemną i nieplanowaną koniecznością.
Jeśli mamy zwierzę, którego nie planujemy dopuszczać w ramach zarejestrowanej hodowli – warto przemyśleć sterylizację lub kastrację. Oszczędzimy sobie problemów z ucieczkami naszego psa podczas cieczki bądź w poszukiwaniach suczki, która akurat roztacza wonne dla naszego psa feromony.
Beagle mają tendencję do tycia, bywają też całkiem sprytnymi złodziejaszkami. Warto rozejrzeć się za odpowiednim jedzeniem dla nich już od początku – bo choć raczej nie bywają uczulone na większość karm – porcja jedzenia powinna być dla nich odpowiednio dobrana, a właściciel konsekwentnie odmawiający rzucania kąsków ze stołu, inaczej nadwaga będzie murowana, a każdy nadprogramowy kilogram ciężki do zrzucenia.
Beagle to rasa wymagająca i aktywna. Jeśli chcesz, by pies był u Ciebie zdrowy i szczęsliwy, musisz poważnie brać pod uwagę fakt czy jesteś w stanie zadbać o zaspokojenie jego wszystkich potrzeb. Jeśli jednak się tego podejmiesz, masz szansę na wieloletnią, pełną zaufania i bezgranicznej miłości przyjaźń!
